Moda 1947-1957

-->
Tuż po wojnie zmieniło się w modzie niewiele. Głównie z powodu braku materiałów pozostano przy wąskich sukniach i spódnicach za kolano. Sukienki nadal miały podkreślone ramiona, a kostiumy wzorowane były na żołnierskich mundurach. Pojawiały się już jednak pierwsze próby złagodzenia sylwetki i wzbogacenia dość ubogich strojów.

-->
Te rodzące się dopiero co trendy widoczne były na wystawie Theare de la mode w Musse des Arts Decoratifs, otwartej w marcu 1945.
Projekt ten, miał być dowodem na to, iż Paryż cały czas wyznaczał kierunki w modzie haute couture, ale był też pomysłem na zebranie pieniędzy dla osób najmocniej poszkodowanych w czasie wojny. Pomysłodawcą zdarzenia był Robert Ricci (syn znanej projektantki), a organizatorem Chambre syndicale de la couture parisienne.
 Zorganizowano więc pokaz mody w wersji miniaturowej (oszczędność materiałów) na sześćdziesięcio-centymetrowych, drucianych lalkach z gipsowymi główkami. Zaprojektowanych przez ilustratorkę Eliane Bonabel. Główki wykonał hiszpański rzeźbiarz Joan Rebull.
-->
Szacuje się, że kolekcja liczyła od 180 do 200 figurek.  Lalki zostały ubrane przez czołowe domy mody m.in.  Balenciaga, Hermes, Carven,  Schiarapelli, Worth, Ricci, Lelong ( którego asystentem był Dior!).
Każdy z projektantów miał ubrać według swoich najnowszych pomysłów pięć lalek.
  -->
 Najlepsi szewcy wykonali obuwie, modystki kapelusze, a jubilerzy biżuterię. Ubrania i dodatki stworzone były z ogromną starannością. Malutkie torebeczki można było otwierać i zamykać, a wewnątrz nich umieszczone  były  portfele i puderniczki.
-->
Lalki podzielono na dwanaście grup tematycznych i ustawiono na różnorodnych tłach wykonanych przez znanych malarzy i scenografów takich jak: Jean Cocteau ( który przedstawił zbombardowany Paryż), Boris Kochno czy Louis Touchagues... Scenografia przedstawiała scenki z paryskich ulic i portów oraz wnętrza mieszkań.
-->
Koordynatorem całego projektu został znakomity ilustrator Christian Berard.
-->
Wystawę w samej Francji obejrzało ponad sto tysięcy ludzi.  Natępnie Theatre de la mode wysłano w podróż po Europie, a w 1946 roku lalki ubrano w nowe stroje i przetransportowano do Nowego Yorku i San Francissco.
Przez kilka kolejnych dekad Theatre de la mode uchodził za zaginiony. Odnaleziony został  w 1980 roku przez historyka mody Stanley Garfinkel. Wyjaśniło się wtedy, że Chambre syndicale podarowała w 1952 roku kolekcję Maryhill Museum of Art w Waszyngtonie ( a tam kolekcja przeleżała ponad trzy dekady). Po rekonstrukcji, Theatre de la mode został ponownie wystawiony w Paryżu i Nowym Yorku w 1990.





 Lalki inspirowane Theatre de la mode można kupić na stronie: 



Bibliografia:



Moda kobieca w XX wieku, Dziekońska- Kozłowska Alina, Arkady, W-wa 2007
Historia mody  XX wieku, Lehnert Gertrud, Konemann, Koln 2001
www.powerofsenses.blog.com/2010/02/17/teatr-mody-theatre-de-la-mode/
www. artifex-almanach.blogspot.com



Zdjęcia:



www. artifex-almanach.blogspot.com
www.thefashionhistorian.blogspot.com